13.05.2013 itibariyle yeniden iş hayatına döndüm.Bu defa daha rahatım çünkü kendi işimi yapıyorum.Bebek ve çocuk giyim üzerine dükkan açtım.Ececiğime anneannesi bakıyor.Başta çok tedirgindim.Durur mu,durmaz mı.nasıl tepki verir diye.Çok şükür tüm korkularım boşa çıktı.Bebeğim bu yeni duruma kolayca uyum sağladı.Gün içerisinde annem yanıma getiriyor,birlikte vakit geçiyoruz.Beni istediği zaman görebileceğini bildiği için sanırım sorun çıkarmıyor.
6 aylık bir deneme süreci verdim kendime.İşler istediğim gibi giderse devam edeceğim ama gitmezse belki yeniden bankaya dönebilirim.Çalışırken ah bir fırsatım olsa da evde otursam diye düşünürdüm.Anladım ki evde oturmak bana göre değilmiş.
Kendimden çok bahsettim.Birazda kuzumdan haberler vereyim.İşe başlama kararı alır almaz ilk iş olarak tuvalet eğitimine başladım.Bir haftalık zorlu bir süreçten sonra nihayet bezden kurtulduk.Ece hanım bizi epey bir zorladı.
geçen yılda birkaç denememiz olmuş ama başarısızlıkla sonuçlanmıştı.Sinyaller vardı ama henüz tam olarak hazır değildi.34 aylık olmuşken ve evde de bez stoğu bitmişken artık bu işi sonlandırmaya karar verdik eşimle.Ara ara ama çocuğu da bıktırmadan çişinin olup olmadığını sorduk.İnatla söylemedi.Gece yatağına işedi.Gece sütünü kestim.Sadece gündüz içiriyorum.Yarım saatte bir lazımlığına oturttuk.Arada bezimi istiyorum diye tutturdu.Bezinin bittiğini ve evde artık bez olmadığını,herkes gibi onunda çişini tuvalete yapması gerektiğini anlattık.Zamanla bezi de unuttu.Eğitime başlayalı tam 1,5 ay oldu.Daha yeni yeni geceleri çişim geldi diye kalkmaya başladı.Çok inatçı çıktı benim kızım kime çektiyse:)
Böylece bebekliğe ait bir dönemi daha sonlandırdık sabırla.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder