İşe dönüş ve tuvalet eğitimi

13.05.2013 itibariyle yeniden iş hayatına döndüm.Bu defa daha rahatım çünkü kendi işimi yapıyorum.Bebek ve çocuk giyim üzerine dükkan açtım.Ececiğime anneannesi bakıyor.Başta çok tedirgindim.Durur mu,durmaz mı.nasıl tepki verir diye.Çok şükür tüm korkularım boşa çıktı.Bebeğim bu yeni duruma kolayca uyum sağladı.Gün içerisinde annem yanıma getiriyor,birlikte vakit geçiyoruz.Beni istediği zaman görebileceğini bildiği için sanırım sorun çıkarmıyor.
6 aylık bir deneme süreci verdim kendime.İşler istediğim gibi giderse devam edeceğim ama gitmezse belki yeniden bankaya dönebilirim.Çalışırken ah bir fırsatım olsa da evde otursam diye düşünürdüm.Anladım ki evde oturmak bana göre değilmiş.
Kendimden çok bahsettim.Birazda kuzumdan haberler vereyim.İşe başlama kararı alır almaz ilk iş olarak tuvalet eğitimine başladım.Bir haftalık zorlu bir süreçten sonra nihayet bezden kurtulduk.Ece hanım bizi epey bir zorladı.
geçen yılda birkaç denememiz olmuş ama başarısızlıkla sonuçlanmıştı.Sinyaller vardı ama henüz tam olarak hazır değildi.34 aylık olmuşken ve evde de bez stoğu bitmişken artık bu işi sonlandırmaya karar verdik eşimle.Ara ara ama çocuğu da bıktırmadan çişinin olup olmadığını sorduk.İnatla söylemedi.Gece yatağına işedi.Gece sütünü kestim.Sadece gündüz içiriyorum.Yarım saatte bir lazımlığına oturttuk.Arada bezimi istiyorum diye tutturdu.Bezinin bittiğini ve evde artık bez olmadığını,herkes gibi onunda çişini tuvalete yapması gerektiğini anlattık.Zamanla bezi de unuttu.Eğitime başlayalı tam 1,5 ay oldu.Daha yeni yeni geceleri çişim geldi diye kalkmaya başladı.Çok inatçı çıktı benim kızım kime çektiyse:)
Böylece bebekliğe ait bir dönemi daha sonlandırdık sabırla.

Ece'de her çocuk gibi parka gitmeye ve orada vakit geçirmeye bayılırdı.En sevdiği şey dönerek kayılan kaydıraktı.Şimdi ise kızıma bir korku geldi.Kaydırağın tepesine kadar çıkıyor ama kaymıyor.Beni indir burdan diye ağlamaya başlıyor.Ben çıkıp onu oradan indirmek zorunda kalıyorum.Geçenlerde yine kaydırağın    tepesindeyken arkasındaki çocuk çabuk ol deyip itti.Neredeyse düşecekti.Zar zor yakaladım.Sanırım o olayın etkisinde kaldı.Arkasında bir çocuk olduğu zaman çığlık çığlık ağlıyor.Nasıl atlatacağız bu durumu bilmiyorum.

Yaklaşık 10 gündür anne-kız çok hastayız.Hala da tam anlamıyla iyileşmiş sayılmayız.Ben zatürre olmuşum.Ece de boğaz enfeksiyonu geçiriyormuş.Dün gece yine sabahladık.Çok ateşlendi yavrum.Sabaha kadar ateşini düşürmek için uğraştık.Zaten olmayan iştahı hepten kesildi.Bütün gün aç geziyor.İlaçlarını bile içirmekte zorlanıyorum.
İnşallah en kısa sürede iyileşirsin kuzum.Bu halini görmeye dayanamıyorum.

Ece'yle aramızda geçen küçük bir diyaloğu unutmadan not düşeyim.

Ben: Ece hadi bebeğim çorban hazır.Bak sana beyaz çorba(yoğurt çorbası) yaptım.
Ece : Beyaz çorba istemiyorum.Kırmızı (mercimek çorbası) yapsaydın.
Ben: Kırmızı çorba yok.Ne yapalım?
Ece: O zaman Kaptan Mack'i çağıralım anne.
Ben: ?!?!

Hala aklıma geldikçe gülüyorum.

Bütün kış evde oturmaktan o kadar çok sıkıldık ki geçenlerde güneşi görür görmez kendimizi deniz kenarına attık.Annem,Ece ve ben Üsküdar'a gittik.Biz deniz kenarındaki çay bahçelerinden birinde oturup çayımızı yudumlarken Ece'de keyfince koşuşturup durdu.Sonra bir kedi bulmuş onunla sohbet etti.

-meyaba kedi.senin adın ne?
-hımmmm miyav mı
-benim adım Zeynep Ece.
-baaaak bu da beni annem.senin annen nerde
........

Uzuuuun bir süre bıdır bıdır bir şeyler konuştu kediyle.Zavallı kedicik kaçmaya çalışsa da ne çare.Ece'den kurtulamadı.Ben pek kedi ve köpeklere dokunamam.Ece babasına çekmiş bayılıyor kedilere.İzin versem eve de kesin bir kedi alırlar.
Nihayet kedicik bir yolunu bulup kurtuldu Ece'den.Biz de hava serinlemeye başlayınca eve döndük.
Bu küçük kaçamak üçümüze de çok iyi geldi.

Kartopu oynadık

Yine yazacak çok anımız birikmiş.Vakit oldukça herşeyi ayrı ayrı yazacağım inşallah.

Geçen yıl kar yağdığında Ece çok hastaydı.Dışarı çıkamamıştı yavrum.Pencereden sokakta kartopu oynayan çocuklara bakıp bakıp ağlamıştı.Çok şükür bu defa hasta değildi.Gündüz kar yağdığını görünce çok sevindi.Karlarla oynayalım anneciğim diye tutturdu.Biz de akşam eşimle birlikte Ece'yi dışarı çıkardık.Hep birlikte kardan adam yaptık.Ece minicik elleriyle bize kar atmaya çalışsa da pek başarılı olamadı eldivenlerden dolayı.Yine de çok eğlendik.
Yarın yine çıkalım anneciğim olur mu? Ben de tamam demiştim ama ertesi sabah bir baktık karlar erimeye başlamış.İstanbul'da artık kar görmek zor oldu.Sanki hep sonbahar.Bir daha ne zaman kar yağar bilinmez.İnşallah yine yağar.Biz oynamaya doyamadık.

Pilates güzeli

Her yaşta spor şart.Biz de kızımla birlikte sabahları  pilates yapıyoruz.Yaklaşık 10 dk. güzel güzel hareketleri yapıyor sonrasında işi oyuna çevirip sırtıma çıkmasıyla egzersizlerimiz sona eriyor.Bu fotoğrafları çekeli epey oldu.Albümü karıştırırken buldum.Günlüğümüzde de mutlaka bulunmalı.Güzel anlar bunlar.

Sevgiler...

''Anneciğim sen benim bir bitanemsin'' 

Son günlerde duyduğum en güzel söz bu.Sen de benim birtanemsin canım bebeğim...Seni veren rabbime binlerce kez şükürler olsun.

Uyku

2,5 senedir ilk kez sırtım ağrımadan rahat bir uyku uyudum.Ece'yi gece yanımda uyutuyorum sonra yatağına götürüp yatırıyorum normalde.Benim küçük kızım emzirme döneminden bir alışkanlık olsa gerek sabah saat 5 oldu mu mutlaka uyanır ve yanıma geri gelir yatar.Bir de çok deli yattığı için sabah sırt ağrısıyla uyanırım.Bu sabah da saat tam 5 de ağlamaya başladı.Ben de gidip kucağıma aldım ve kendi yatağıma yatırdım.5 dk sonra ben yatağımda uyumak istiyorum deyip geri odasına gitti ve mışıl mışıl uyudu.Sevinsem mi üzülsem mi bilemedim.Tüm eziyetine rağmen kızımın kokusuyla uyumaya çok alışmışım.Bu sabah uyandığımda yanımda yoktu.

Bakalım bu gece ne yapacak.

Puzzle aşkı

Bizi tanıyanlar puzzle yapmayı ne kadar çok sevdiğimi bilirler.Bu sevgimi kızıma da aşılamış olmaktan çok mutluyum.Oyuncakçıya yada kırtasiyeye gittiğimizde mutlaka bir ahşap puzzle alıyoruz.Fotoğraftakiler ilk aldıklarım.

Ece, ara sıra çıkarıp bunlarla oynamaktan büyük zevk alıyor.İlk olarak tek parçalı olanlarla başladık.Daha sonra 2 parçalı olanları aldım.Balıklı olanın oltası da var.Balıkları yerleştirdikten sonra balık tutmaca oynuyoruz.Yılbaşında annem (Ece'nin deyimiyle)çufçuf trenli 12 parçalı bir puzzle almış.Eşimle yapabilir mi acaba diye tereddüt ettik.İlk başta biraz zorlansa da rahatlıkla yaptığını görünce eşim dün akşam 24 parçalı almış.Maşallah onu da yapıyor.

Sevgili eşim beni de unutmamış.Bana da 2000 parçalı puzzle almış.Bu arada meraklılarına duyurulur.A101 yine puzzle getirmiş.

Kitap çekilişi

Kitap kurdu böjük'ün ocak ayı çekilişine buyrun

Mutlu yıllar

Sevgili blogger dostlarım,

Yeni yıl hepinize sağlık,mutluluk ve bol şans getirsin.Tüm dilekleriniz gerçek olsun.Ece'den hepinize kocaman öpücükler...

Kış günü dışarı çıkamıyorsak, aktivite yapalım

Bu hafta Ece hasta olduğu için hiç dışarı çıkarmadım.Malum havada buz gibi.Sıkıntıdan ne yapacağını şaşırdı.Onu biraz eğlendirmek için aktivite dosyamızdan bir şeyler yazdırayım dedim aksi gibi yazıcı arızalandı.İş başa düştü.Biraz araştırıp bu aktiviteyi  buldum.Hemen gidip kağıt makası ve renkli elişi kağıtları aldım.İşte Kes-Yapıştır aktivitemiz:

Birkaç gündür uğraşmamıza rağmen Ece henüz makas tutmayı öğrenemedi.Bu yüzden şimdilik ben kesiyorum o yapıştırıyor.

Aktiviteleri genelde çok beğenerek takip ettiğim Tarçınlı Kurabiyem ve Montessori Eğitim bloğundan not alıp vakit buldukça uygulamaya çalışıyorum.

Bu da bir başka çalışmamız;

Önce bulutu çizip kestim.Sonra mavi elişi kağıdından bir kaç tane yağmur damlası kestim.Ben bunlarla uğraşırken Ece'nin boş bir kağıda yağmur damlaları çizdiğini farkettim.Verdim eline kalemi onları boyadı ve teker teker hepsini yapıştırdı.

Evimizin bir köşesinde bulutlarımızı sergiledik.Akşam babası geldiğinde elinden tutup ona yaptığı bulutları gösterdi.

Her zaman söylüyorum şu bloglar iyiki var.Bu sayede çok şey öğreniyorum ve öğretmeye çalışıyorum.

İnatlaşma dönemi

2 yaş sendromunun tavan yapmış olduğu bir dönemdeyiz.Güne çorap kavgasıyla başladık.Bir ayağına pepeeli diğer ayağına şilalı çorap giyecekmiş küçük hanım.Tuttu inadı.Bende yeter ki çorapsız gezmesin diye tamam dedim.Ve sonuç...Bütün gün böyle gezdi.Çok inatçı ve huysuz oldu.Söylediğim her şeyin tersini yapıyor.

 -Kızım oyuncaklarını dağıtma
 -Hayır dağıtıcam
 -Tamam dağıt kızım
 -Hayır toplıcamm

 -Çorbanı iç Ece
 -Hayır içmek istemiyorum
 -Sakın çorba içme kızım
 -İçiceeeemmm banane

Bütün gün diyaloglarımız bu şekilde.Allah sabır versin bana ve benim gibi annelere...

Kızım abla oldu

Aslında bu yazıyı yazmakta epey geç kaldım kızımızın neredeyse 40'ı çıkacak.Daha fazla gecikmeden bloğumuza bu notu da düşelim.
Görümcem hamileydi ve biz heyecanla doğum için gün sayıyorduk.Nihayet 30 Ekim'de Özgecik aramıza katıldı.

Ece yeni yeni alışmaya başladı Özge'nin varlığına.Epey bir kıskançlık yaptı.Hatta hastane ziyaretinden döndüğümüz gece meme isterim diye tutturdu.Zar zor unutturduk.Onun yanında bebeği kucağımıza alamıyoruz.Anladım ki ikinci çocuk için henüz çok erken.

29.ay çocuk gelişimi

Kuzum artık 29 aylık oldu.Bu ayda bakalım neler oluyormuş.

* Bebeğiniz bu ayarlarda; vücudunun parçalarını sayabilir. Renkleri öğrenmeye başlar. Hayali bir arkadaşı olabilir ve bu normal bir durumdur.

Ece, erken konuşmaya başladığı için daha 1 yaşındayken vücudunun parçalarını gösterip isimlerini söyleyebiliyordu.En sevdiği şey boya kalemleri ve resim defteri olduğu için renkleri de erken öğrendi.Bazen var olmayan biriyle konuştuğuna şahit oluyorum.İlk gördüğümde epey endişelenmiştim.Demek ki bu da normalmiş.

*Bebeğiniz bu aylarda her şeyi kendi yapmak ister. Ona izin verin. üstünü çıkarsın, ayakkabılarını çıkarsın. Tişörtünü giyebilmesi için daha zaman var, fakat tam olarak kendi başına giyinmeyi öğrenebilmesi için denemesi gerekmektedir.  

Üstündekileri kendi başına çıkartmayı çok seviyor.Çıkardığında ''bak başardım anne'' diyor.Ayakkabılarını kendi giyip,çıkartabiliyor.

*Bırakın dağıtsın. Kendi başına ellerini yıkamayı öğrenmesi için banyonun dağılması gerekiyorsa, buna izin verin. Bu konularda esnek olun. Fakat örneğin oyun bittiğinde, temizlik ve toplanma gerektiğini de gösterin. Bunu sürecin bir parçası olarak öğretin.  

Dağıtma konusunda oldukça başarılı bir kızım var.Oynamasa bile her şey ortalıkta olacak.Konu toplamaya gelince kaçıyor.Yalnız bir şeye dikkat ettim başkalarının evine gittiğimizde oyuncaklarla oynadıktan sonra hadi gidiyoruz dediğimde hepsini toplayıp yerine koyuyor.Sanırım evde bana güvendiği için toplamıyor.Bu konuda hatalıyım belki ama bende dağınıklığa tahammül edemiyorum.

*O bağımsızlığını ilan ediyor.Her şeyi onun yerine yaparak onu bağımsız değil,bağımlı yaparsınız.18 ve 36 ay arası çocukta ''karşı çıkma eğilimi'' çok baskındır.Her şeye hayır demesi sizi bunaltmamalı.

Bu günlerde en favori sözcüğü HAYIR.Gel de bunalma.

*2 yaşını geçen bir çocuk,arkadaşla birlikte oynamaya ve paylaşmaya henüz hazır değildir.Ona çok kalabalık olmayan bir oyun grubu yaratabilirsiniz.Aynı kişisel özelliklere sahip çocukların bir arada oynama motivasyonu daha yüksek olacaktır.

Ece arkadaşlarıyla oyun oynamayı çok seviyor her zaman olmasa da arada inadı tutuyor oyuncaklarını kimseye vermiyor.Genelde tek olduğu için henüz paylaşmayı bilmiyor.Kendinden büyüklerle oynamayı daha çok seviyor.
Bu arada evde vakit geçirmeyi daha çok sever oldu.Hadi kızım şuraya gidelim dediğimde hayır ben evde kalacağım diye tutturuyor.Evden çıkartmakta çok zorlanıyorum.
Aralık sonu doktor kontrolümüz var.Boyu ve kilosu yaşıtlarına göre en alt seviye de olduğu için doktorumuz arı sütü takviyeli besin desteği vermişti.3 ay kullanın sonra tekrar kontrol edelim demişti.Biraz kilo aldı ama boyunda hala değişiklik yok bakalım ne diyecek.

Alıntı:
http://www.bebekolay.com
http://www.anneysen.com

Huysuz kızım

Geçtiğimiz pazar günü eşimin kuzeninin  nişanı vardı.Birlikte Bursa'ya gidecektik.Ece şu sıralar çok huysuz olduğu için onu anneme bırakmayı düşünüyordum.Ancak eşim kızından ayrılmak istemedi ve biz hep birlikte pazar sabahı kahvaltımızı yapıp,öğleden sonra yola çıktık.Ece sabah erken kalktığı için yol boyunca uyudu.Yolda biraz oyalanınca neredeyse geç kalıyorduk.Varır varmaz hemen hazırlanıp salona gittik.Ece uyku sersemi olunca bütün geceyi mızmızlanarak geçirdi.Kucağımdan inmedi.Babasına da gitmemekte  direnince olan bana oldu yine.Ece'yi ilk defa gören akrabalarımız onu sevmek isteyince kıyamet koptu.Herkesi fırçaladı benim cadı kızım.Gece boyunca kucağımda ağlayınca eşimde pişman oldu.Bir dahaki sefere senin sözünü dinleyeceğim dedi.Böylece biz nişandan hiçbir şey anlamadan geri döndük.Neyse ki dönüşte de uyudu da rahat geldik.Bu günden bana kalan şiddetli bir baş ağrısı oldu.

Kuzumun mutlu olduğu bir an

Bizden haberler...

Uzun bir aradan sonra Merhaba.Bayram,iş yoğunluğu vs.derken bloğumu epey boşladım.Ece doğduğunda bankadaki işimden istifa etmiştim.Bebeğimi kendim büyütmek,ilklerini yaşamak istiyordum.İstediğimi yaptım ve bebişimle doyasıya vakit geçirdim.Artık işe dönme zamanı gelmişti.Halen iş arayışına devam ederken evde boş boş oturmaktan sıkılıp bebek şekeri işine girdim.Hatta ilk siparişlerimi teslim ettim bile.Bir işe giriştik bakalım inşallah devamı gelir.Göz atmak isterseniz facebook sayfamı ziyaret edebilirsiniz.

Gelelim bloğumun asıl konusu olan küçük meleğime.Kızım artık 28.aylık oldu.Biz ona özgür kız diyoruz.Zira şu sıralar bağımsızlığını ilan etmiş durumda.Herşeyi kendi başına yapmak istiyor.Hatta geçen gün parka giderken ayakkabılarını kendi giydi.Beceremez sanmıştım ama becerdi.Yemeğini kendi yiyor.Ellerini kendi başına yıkayabiliyor.Kahvaltı masasını hazırlamama bile yardım ediyor.

Kendi yaşıtı çocuklarla oynamayı çok seviyor.Sosyalleşmeye başladı.Ama hala paylaşmayı sevmiyor.Kendi oyuncaklarına kimseyi dokundurmuyor.20'ye kadar sayabiliyor.İngilizce 6 ya kadar saymayı öğrendi.En sevdiği şey resim yapmak.Resim dediğim şimdilik yuvarlaklardan ibaret.Boyama kitaplarının çocuğun yaratıcılığını kısıtladığını okumuştum.Bu yüzden bizde Ece'ye büyük resim defterleri alıyoruz.İstediği gibi çizip boyuyor.Bu ara sürekli gözlük çiziyor.Ama ona sorsanız o gözlük aslında bir adam yada bir ev.Hayal gücü çok geniş.

Öğle uykusu sona erdi.Bu ne kadar doğru bilmiyorum.Tek bildiğim öğle uykusuna yatarsa,gece çok geç yatıyor.Ben de bu yüzden öğlenleri uyutmuyorum artık.
Tuvalet eğitimi için yavaş yavaş sinyal vermeye başladı.Artık çişinin de farkında.Tek sorun yaptıktan sonra anne çişim geldi demesi.Memeden ayırmak daha kolaydı.Açıkcası şu tuvalet eğitimi gözümde büyüyor.
Bu arada bayramı hasta geçirdik.Hava sıcaklığındaki dengesizlik çocukları sağlığından etti.Kimi duysam çocuğu hasta.Bizimki de yeni iyileşti.Allah evlatlarımıza sağlık,sıhhat versin.

Parmak boyalarıyla tanıştık

Boya kalemleriyle resim yapmayı çok seven kızım bir gün bana ''annecim bana tuyuncu pamak boyası alır mısın'' dedi.Bu çocuk parmak boyasını nerden biliyor ki diye düşündüm.Meğer izlediği çizgi filmde çocuklar parmak boyasıyla resim yapıyorlarmış.Tamam alırım kızım dedim.O günden sonra sık sık bunu bana hatırlattı.15 gün önce eşimle alışverişe çıkmıştık aklımıza geldi ve aldık.Özellikle içinde tuyuncu renk olmasına özen gösterdik:)

 Ancak fazlasıyla titiz olan ben ortalığı batıracak diye boyaları bir türlü çocuğun önüne koyamadım.Ece yine isteyince tamam dedim ve gerekli tüm önlemleri alarak boyaları açtım.Neyse ki korktuğum gibi olmadı.Evladım alışmış annesinin titizliğine kendi elleri ve kolları dışında hiçbir yere boya bulaştırmadı.Bundan sonra rahat rahat verebilirim eline.İyi ki almışım ikimizde çok eğlendik.

                        Bu gülümseme herşeye değer,varsın batsın ortalık...

Memeye elveda

Emzirmenin ve anne sütünün önemine inanan bir anne olarak Ece'yi 2 yaşına kadar emzirmeye karar vermiştim.Ve emzirdimde.Ancak ayırmak hiç kolay olmadı.Birkaç defa girişimlerim başarısızlıkla sonuçlandı.Yara bandı yapıştırdım söktü attı,salça sürdüm ıslak mendili alıp sildi.

Haftaya Ece 27 ayını doldurmuş olacak.Artık acilen memeden ayırmam gerekiyordu.1 haftadır ''kızım sen artık büyüdün,memeyi bebekler emer'' diye telkine başladım ve gündüz keyfine son verdim.Son 3 gündür geceleri de tamamen kestim.Kırmızı boya sürüp,meme uff olmuş doktora gideceğim kızım dedim.Başta yine itiraz etti.Ben krem sürerim geçer annecim dedi.Off çok acıyor deyince yanaşmadı.İlk iki gecemiz felaketti.Sabah kadar ağlama krizlerine girdi.Ayakta sallanmaktan nefret eden bir çocuk olduğu için çok zor uyuttum.Dün 3.gecemizdi.Neyse ki olaysız geçti.Yanıma yatıp sıkıca bana sarıldı ve uyuyakaldı.Çok şükür bunu da atlattık.

Benim en büyük hatam; daha bebekken emerek uyumasına izin vermek oldu.Bu alışkanlığından bir türlü vazgeçiremedim.Bu bana ders oldu.Allah nasip eder de ikinci bir çocuğum olursa buna izin vermeyeceğim.

Artık sıra tuvalet eğitiminde.